556633866_10164097743519047_6094721465927719690_n.jpg

Συνέντευξη αναφορικά με τις μικτές ομάδες της ΕΠΣ Κέρκυρας παραχώρησε αποκλειστικά στην ιστοσελίδας μας ο ενωσιακός προπονητής, Νίκος Γράψας.

Ο Νίκος Γράψας είναι ένας νεαρός και φιλόδοξος προπονητής, ο οποίος βρίσκεται στο "τιμόνι" των μικτών ομάδων της ΕΠΣ Κέρκυρας από το 2023. Παράλληλα, έχει εργαστεί και σε ομάδες του τοπικού ποδοσφαίρου και συγκεκριμένα σε Βολίδα, Αναγέννηση Περιβολίου και ΠΕΚΑ ως προπονητής και ως άμεσος συνεργάτης. Τη φετινή χρονιά παράλληλα με την ιδιότητα του ως προπονητής των μικτών ομάδων είναι και άμεσος συνεργάτης του Κώστα Χριστοφοράκη στην ΑΕ Λευκίμμης. Η φετινή θα είναι η τέταρτη χρονιά του ως ενωσιακός προπονητής, με τις αγωνιστικές υποχρεώσεις για τις μικτές ομάδες της ΕΠΣ Κέρκυρας να ξεκινούν την Τετάρτη (04/11) σε εκτός έδρας αναμετρήσεις κόντρα στις αντίστοιχες ομάδες της ΕΠΣ Άρτας.

 

 

Νίκο, πώς αισθάνεσαι που θα βρίσκεσαι για τέταρτη φορά στο «τιμόνι» των Μικτών Ομάδων της ΕΠΣ Κέρκυρας;

Αρχικά, είναι πολύ μεγάλη τιμή, αλλά ταυτόχρονα και ευθύνη, το γεγονός ότι μου δίνεται η δυνατότητα να εκπροσωπώ το νησί μας μέσα από αυτή τη θέση. Θα ήθελα, παράλληλα, να ευχαριστήσω την Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Κέρκυρας για την εμπιστοσύνη που δείχνει στο πρόσωπό μου όλα αυτά τα χρόνια. Είναι μια διαδικασία που πρέπει να αντιμετωπίζεται με ιδιαίτερη σοβαρότητα και προσοχή.

Παρά τις καλές εμφανίσεις τα προηγούμενα χρόνια, οι Μικτές μας δεν κατάφεραν να πάρουν την πρόκριση. Πιστεύεις ότι κάτι τέτοιο μπορεί να επιτευχθεί τη φετινή χρονιά;

Θεωρώ πως πρέπει αρχικά να γίνει αντιληπτό τι πρεσβεύουν οι Μικτές Ομάδες και να μιλάμε όλοι την ίδια "ποδοσφαιρική γλώσσα", ώστε να γίνει κατανοητή η προσέγγισή μου στο συγκεκριμένο θέμα. Σκοπός των Μικτών Ομάδων είναι να εντοπιστούν ποδοσφαιριστές που θα μπορέσουν να εκπροσωπήσουν την Εθνική Ομάδα. Συνεπώς, αυτοσκοπός δεν είναι η νίκη ως αποτέλεσμα, παρότι προφανώς κανείς δεν θέλει να χάνει. Οι νίκες, όμως, πρέπει να έρχονται μέσα από τη σωστή ποδοσφαιρική και εκπαιδευτική διαδικασία. Δεν πρέπει ο προπονητικός εγωισμός να παραβλέπει τον αναπτυξιακό χαρακτήρα αυτής της προσπάθειας. Οι ποδοσφαιρικές ενώσεις δεν είναι αντίπαλες μεταξύ τους. Έχουν έναν κοινό στόχο: την εύρεση και ανάπτυξη ποδοσφαιριστών ικανών να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του ποδοσφαιρικού επιπέδου της Εθνικής Ελλάδας. Εμείς οι ενωσιακοί προπονητές υπαγόμαστε στον περιφερειακό συντονιστή, κ. Μιχαηλίδη, με τον οποίο πραγματοποιούμε συχνές διαδικτυακές συναντήσεις, ώστε να υπάρχει κοινή κατεύθυνση και προσέγγιση. Υπάρχουν ΕΠΣ που, παρά το γεγονός ότι δεν συγκέντρωσαν βαθμούς στο πρωτάθλημα, έχουν αθλητές που μέσα από τη συγκεκριμένη διαδικασία εντάχθηκαν στις εθνικές ομάδες. Αντίστοιχα, και εμείς κάθε χρόνο έχουμε ποδοσφαιριστές που προχωρούν σε επόμενες φάσεις αξιολόγησης και προπονητικά καμπ με κλιμάκια της Εθνικής, ενώ σχεδόν όλοι απορροφώνται από ΠΑΕ. Επομένως, μια πρόκριση θα ήταν ασφαλώς σημαντική και ευπρόσδεκτη, αλλά δεν μπορεί να αποτελεί το μοναδικό κριτήριο αξιολόγησης της δουλειάς μας. Η πραγματική επιτυχία βρίσκεται στον δρόμο που ανοίγουμε για τα παιδιά. Άλλωστε, από την πλευρά της ΕΠΟ, μέσω του περιφερειακού συντονιστή, έχει γίνει ξεκάθαρο ότι στόχος μας είναι η εξέλιξη των ποδοσφαιριστών και όχι η προσωπική προβολή ή η ικανοποίηση των προπονητικών εγωισμών

 

Πώς βλέπεις το φετινό πρωτάθλημα των Μικτών; Θα έχει διαφορές από τα προηγούμενα χρόνια;

Φέτος, όπως και πέρυσι, το πρωτάθλημα έχει διαφορετική δομή σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Στην Κ14, με βάση τη φιλοσοφία που προανέφερα, αντί να προχωρούν στη διοργάνωση οι δύο πρώτες ομάδες, οι επιλεγμένοι ποδοσφαιριστές κάθε Ένωσης θα κληθούν σε αθλητικά καμπ. Η επιλογή τους θα γίνεται από τον περιφερειακό συντονιστή, λαμβάνοντας φυσικά υπόψη και τις εισηγήσεις των ενωσιακών προπονητών κάθε περιφέρειας. Όσον αφορά την Κ16, εξακολουθούν να προχωρούν οι δύο πρώτες ομάδες. Προσωπικά, θεωρώ πως είναι θέμα χρόνου να υπάρξει αντίστοιχη αλλαγή και σε αυτή την ηλικιακή κατηγορία, με στόχο την ακόμη πιο ουσιαστική αξιολόγηση και ανάπτυξη των ποδοσφαιριστών.

 

Έχοντας πλέον την ανάλογη εμπειρία, ποιες διαφορές εντοπίζεις μεταξύ των ποδοσφαιριστών των δικών μας Μικτών και των ποδοσφαιριστών των υπόλοιπων Ενώσεων;

Με βάση όσα έχω παρατηρήσει τα τελευταία τέσσερα χρόνια, θα μου επιτρέψετε έναν διαχωρισμό ανά ηλικιακή κατηγορία.

Σε επίπεδο Κ14, παρατηρούμε λίγο-πολύ το ίδιο επίπεδο σε όλες τις Ενώσεις της περιφέρειάς μας. Σε αυτές τις ηλικίες, οι ατομικές ικανότητες μπορούν να κάνουν τη διαφορά. Πρόκειται για παιδιά που βρίσκονται στα πρώτα τους ποδοσφαιρικά βήματα, έχουν περιορισμένη αγωνιστική εμπειρία και παρουσιάζουν ακόμη απρόβλεπτη συμπεριφορά στο παιχνίδι. Παρατηρούμε, επομένως, παρόμοια νευρικότητα και άγχος. Θεωρώ πολύ σημαντικό να μην ξεχνάμε ότι είναι παιδιά και ότι η δουλειά μας είναι να τα βοηθάμε να εξελιχθούν. Ο ρόλος μας δεν πρέπει να περιορίζεται αυστηρά στο προπονητικό κομμάτι, όπως ενδεχομένως συμβαίνει σε μεγαλύτερες ηλικίες ή στις ανδρικές ομάδες. Έχουμε και έναν σημαντικό εκπαιδευτικό ρόλο.

Σε επίπεδο Κ16, τα δεδομένα είναι διαφορετικά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η ΕΠΣ Θεσπρωτίας, με την οποία, όσο θυμάμαι, τα προηγούμενα χρόνια είχαμε συνήθως θετικά αποτελέσματα. Πέρυσι ηττηθήκαμε με 1-0, έπειτα από ένα περιπετειώδες αυτογκόλ, ενώ η συγκεκριμένη Ένωση κατέκτησε εντέλει την τρίτη θέση στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα. Τι παρατηρούμε; Ότι οι ποδοσφαιριστές της, οι οποίοι πλέον αγωνίζονταν κατά πλειοψηφία σε ομάδες τοπικού και όχι σε αναπτυξιακές ομάδες, υπερείχαν σε επίπεδα δύναμης, ταχύτητας αντίδρασης και ατομικής τακτικής. Από την πλευρά μας, μπορούμε να πούμε ότι διαθέτουμε αρκετούς πιο «τεχνίτες» ποδοσφαιριστές, ωστόσο συχνά δυσκολευόμαστε να ανταποκριθούμε στις τακτικές απαιτήσεις ενός αγώνα. Πρόκειται για ένα χρόνιο ζήτημα, το οποίο αποτελεί και έναν από τους λόγους για τους οποίους έχουν γίνει αλλαγές στα αναπτυξιακά πρωταθλήματα. Για να γίνει κατανοητό, δεν υστερούμε σε επίπεδο ικανοτήτων. Το ζήτημα είναι κυρίως εκπαιδευτικό. Κάθε ποδοσφαιριστής, καλώς ή κακώς, εκπαιδεύεται με βάση το επίπεδο των απαιτήσεων που συναντά καθημερινά. Παράλληλα, θεωρώ ότι πρέπει να συζητήσουμε και για την ατομική ευθύνη των νεαρών αθλητών. Με σεβασμό στην ηλικία τους και στον εκπαιδευτικό χαρακτήρα της διαδικασίας, οφείλουμε να καλλιεργούμε τη συνέπεια, την προσωπική ευθύνη και τη νοοτροπία που απαιτεί το σύγχρονο ποδόσφαιρο.

 

Πιστεύεις ότι υπάρχουν ποδοσφαιριστές από την Κέρκυρα που μπορούν να κάνουν το «βήμα παραπάνω»;

Αναμφίβολα υπάρχουν παιδιά με τις απαραίτητες ατομικές ικανότητες και το ταλέντο για να κάνουν το επόμενο βήμα. Τα βλέπουμε ήδη να εντάσσονται σε ΠΑΕ και να καθιερώνονται. Ωστόσο, η εξέλιξή τους εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη δική τους νοοτροπία, την καθημερινή προσπάθεια και τη διάθεσή τους να εξελίσσονται συνεχώς και να μην επαναπαύονται.

 

Tέλος, τι θα ισχύει τη φετινή χρονιά αναφορικά με το πρόγραμμα "Αναγέννηση" της ΕΠΟ;

Αυτό που αλλάζει με το συγκεκριμένο πρόγραμμα της ΕΠΟ, είναι ό,τι πλέον υπάρχει συγκεκριμένος στρατηγικός σχεδιασμός στο αναπτυξιακό ποδόσφαιρο σε όλες τις ακαδημίες της χώρας. Από τις ερασιτεχνικές ακαδημίες μέχρι τις αντίστοιχες των ΠΑΕ. Μέχρι πρότινος, ο προπονητικός σχεδιασμός καθοριζόταν από κάποιους βασικούς κανόνες ωστόσο υπήρχε η ευχέρεια στην κάθε ακαδημία να χειρίζεται την προπονητική διαδικασία όπως εκείνη έκρινε. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα στη δουλειά μας ως ενωσιακοί προπονητές, να βλέπουμε, ασύνδετες Μικτές ομάδες, δηλαδή παίχτες διαφορετικού ποδοσφαιρικού επιπέδου στην ίδια ομάδα. Πλέον το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα γίνεται ένα, γίνεται συγκεκριμένο. Φυσικά ακόμα είναι στην αρχή του αλλά θεωρώ πως πρέπει να του δώσουμε το χρόνο του και να δούμε πού θα μας οδηγήσει στην πράξη.

 

Επιμέλεια συνέντευξης: Αντώνης Αραβανής