Συνέντευξη αναφορικά με την κατάκτηση του πρωταθλήματος παραχώρησε στην ιστοσελίδα μας ο προπονητής του ΟΦΑΜ, Σταμάτης (Μάκης) Κουλούρης.

Ο Σταμάτης Κουλούρης είναι 49 ετών και είναι παντρεμένος και πατέρας δύο παιδιών. Είναι προπονητής UEFA B κα απόφοιτος του ΤΕΦΑΑ Αθηνών. Για πολλά χρόνια εργάστηκες σε ομάδες και ακαδημίες της ΕΠΣ Αθηνών και της ΕΠΣ Πειραιώς. Στην Κέρκυρα επέστρεψε το 2012 και αρχικά εργάστηκε στην Αναγέννηση Περιβολίου στη Δ΄ Εθνική (2012-2013). Πέρασε από τους πάγκους του Κρόνου Αργυράδων, του ΑΟ Κάβου, ενώ είχε και άλλες θητείες στην Αναγέννηση με κορυφαία την τετραετία (2020-2024) όταν και κατάφερε να τερματίσει στη 2η θέση του βαθμολογικού πίνακα της Α΄ ΕΠΣΚ τη σεζόν 2022-2023 και να κατακτήσει το πρωτάθλημα Κέρκυρας τη σεζόν 2023-2024. Από τον Ιανουάριο του 2025 είναι προπονητής του ΟΦΑΜ, με τον οποίον τη φετινή σεζόν  κατέκτησε το πρωτάθλημα στην Α΄ ΕΠΣΚ.

Φτάσατε στην κατάκτηση του πρωταθλήματος, με τον ΟΦΑΜ να θεωρείτε πριν την έναρξη του πρωταθλήματος ως το τρίτο φαβορί. Πώς νιώθετε για αυτό;

Κανένας δεν πήρε το πρωτάθλημα από τον Αύγουστο και κανένας δεν το έχασε από την 1η αγωνιστική. Δεν ήμασταν το φαβορί, με το πέρασμα των αγωνιστικών όμως δείξαμε ότι μπορούμε. Μετά την εκτός έδρας νίκη μας με τον Θιναλιακό με σκορ 1-2 τότε νομίζω άρχισαν να μας υπολογίζουν περισσότερο. Κάποιοι δεν πίστευαν ότι θα αντέξουμε, θεωρούσαν ότι θα ξεφουσκώσουμε όπως έλεγαν. Σε μόνο μια αγωνιστική πέσαμε στην 2η θέση, σε όλες τις άλλες είμασταν πάντα στην πρώτη θέση. Μας είπαν τυχερούς, τους απαντώ τώρα πια ότι η τύχη ευνοεί τους άξιους και αυτούς που κοπιάζουν. Νιώθω λοιπόν ότι πετύχαμε κάτι πολύ δύσκολο με προσπάθεια και με κούραση και δεν μας χάρισε κανένας τίποτα. Νιώθω περήφανος που είχα αυτούς τους ποδοσφαιριστές, αυτούς τους συνεργάτες και φυσικά αυτή την διοίκηση. Καμαρώνω και χαίρομαι για αυτούς τους ανθρώπους που πέτυχαν. Δεν θα άλλαζα τίποτα γιατί όλα έγιναν για κάποιο λόγο, και όλα είναι ένα κομμάτι από αυτό το όμορφο παζλ που μόλις τελείωσε.

Ποια στιγμή ξεχωρίζετε από τη φετινή χρονιά;

Έχω πολλές να θυμάμαι. Όμως αν είναι να πω μόνο μια θα πω το γκολ στο ντέρμπι με τον Θιναλιακό στον Αη Μαθιά θα μείνει για πάντα στην μνήμη μου. Σε εκείνο το παιχνίδι ο αντίπαλος μας πίεζε πολύ σε ένα σημείο και έκανα αλλαγή και βάζω επιθετικό αντί για αμυντικό (οι περισσότεροι θα έβαζαν αμυντικό λογικά) για να μπορέσουμε να πάρουμε μια ανάσα επιθετικά, μήπως και βγάλουμε μια αντεπίθεση και φοβηθεί ο αντίπαλος και μείνει λίγο πιο πίσω και μειώσει την πίεση. Επειδή το γήπεδο είναι μικρό πήρα αυτή την απόφαση να παίξω πιο επιθετικά και τελικά το γκολ με δικαίωσε, ήταν ρίσκο βέβαια. Αλλά υπάρχουν πολλές αξέχαστες στιγμές, άλλες τις θυμάμαι και γελάω (όπως την λάθος "θέση" που πήραμε ομαδικά σε ένα κόρνερ ή ένα γκολ που φάγαμε που μερικοί παίχτες μου πανηγύριζαν ακόμα στον πάγκο μας) και σε άλλες θυμάμαι την πίεση που ένιωσα, όπως το παιχνίδι με τους Πάξους ή το γκολ-φάουλ του Αρμενιάκου στο 94' με τον Όλυμπο. Πολλές όμορφες στιγμές στην προπόνηση και στον αγώνα. Όλες έχουν μια ομορφιά, ένα μάθημα και μια ανάμνηση να θυμάμαι και μια εμπειρία για να γινόμαστε καλύτεροι.

Ουσιαστικά η ομάδα σας μετρά μόλις 1 ήττα τη φετινή σεζόν σε πρωτάθλημα και κύπελλο, έχοντας ένα από τα μικρότερα ρόστερ της κατηγορίας. Πόσο δύσκολο έμοιαζε στην αρχή της χρονιάς να επιτευχθεί κάτι τέτοιο;

Είχαμε πολλά απρόοπτα στην αρχή και οι δυσκολίες πολλές και μεγάλες, όπως πχ ο Θηραίος πήρε μετάθεση τον Σεπτέμβρη ως φαντάρος για Σκύρο και έλειπε 20 μέρες, ο Αρμενιακος έσπασε την μύτη του την 1η αγωνιστική από συμπαίχτη του και πρόσφατα τον καρπό του και έχασε πολλούς αγώνες. Ο Καμαρά έπαιξε 5λεπτά την 1η αγωνιστική και ξανάπαιξε μετά από ενάμιση μήνα . Ο Γεωργακόπουλος γλίστρησε σε σκαλοπάτι και έπαθε διάστρεμμα και μετά χτύπησε πολύ σοβαρά στον πρώτο μας αγώνα, ο Κοιλιάρας είχε προβλήματα τραυματισμών, πολλοί παίχτες έχαναν προπονήσεις λόγω δουλειάς και πόσους άλλους μικρότερους τραυματισμούς, τι να πρωτοθυμηθώ... .απίστευτες ατυχίες. Όμως τα παιδιά έδειξαν πάθος σε κάθε θέση που κλήθηκαν να παίξουν και προσαρμοστικότητα. Θεωρητικά ήταν δύσκολα. Ήμουν σίγουρος όμως από την αρχή ότι θα διεκδικούσαμε το πρωτάθλημα. Υπήρχαν και στιγμές που έλεγα από μέσα μου "δεν θα αντέξουμε" όμως αγώνα με αγώνα άλλαζαν τα πράγματα προς το καλύτερο και πείσμωνα και πίεζα πιο πολύ την ομάδα προς το συμφέρον τους . Είχα την τύχη να έχω παίχτες όπως ο Γραικός ("ο αρχηγός "), ο Σπίνουλας (" η αδυναμία μου και ας του την "έλεγα " όπως λεέι"), ο Τάσσης (δύναμη), ο Κόκκινος ("ο MVP") αλλά και τα άλλα παιδιά. Τελικά καταφέραμε να έχουμε μόνο 1 ήττα, 1 ισοπαλία. Ακόμα και στο κύπελλο με την Λευκίμμη δεν δεχτήκαμε γκολ στα δύο παιχνίδια. Δεν θυμάμαι άλλον πρωταθλητή με τόσες λίγες απώλειες βαθμών τα τελευταία 10 χρόνια. Το μικρό ρόστερ έχει και θετικά και αρνητικά. Αν κάνεις πρωταθλητισμό όμως μπορεί να σου κοστίσει. Εμάς δεν μας κόστισε διότι ξεπέρασαν τον εαυτό τους οι παίχτες. Ακόμα και όταν δεν είχαν καλή απόδοση τα είχαν δώσει όλα μέσα στο γήπεδο. Και αυτό είναι που έχει αξία τελικά.

Παρά το γεγονός ότι ο ΟΦΑM αντιμετώπισε μεγάλες δυσκολίες, καθώς δύο παίκτες - βαρόμετρα για την ομάδα όπως ο Κοιλιάρας και ο Γεωργακόπουλος έχασαν μεγάλο μέρος της σεζόν, η ομάδα σας φάνηκε προσαρμοσμένη σε κάθε συνθήκη. Που οφείλετε αυτό;

Όντως οι απουσίες των δύο αυτών παιχτών μας αποσυντόνισε γιατί ο σχεδιασμός έγινε και με βάση αυτό το ρόστερ. Όμως αναγκαστικά έπρεπε να βρούμε λύσεις. Είχαμε μικρό ροστερ. Υπήρχαν παίχτες που έπαιξαν κατ' ανάγκη εκτός θέσης τους. Ο Κόκκινος, ο Καραχανίδης, ο Ζωχιος ακόμα και ο Σπίνουλας, ο Καμαρά, ο Σουλανης και ο Ρούσσος έπαιξαν σε διαφορετικές θέσεις πολλές φορές. Οι νεαροί ποδοσφαιριστές μας βοήθησαν. Ο Βασιλάκης ήρθε και μας βοήθησε πολύ μετά τα Χριστούγεννα. Ο Καμαρά, ο Παναγιώτης και ο Κόκκινος που ήρθαν από άλλα μέρη, προσαρμόστηκαν πολύ γρήγορα γιατί ήταν πολύ καλό το κλίμα. Όλοι οι παίχτες συνέβαλαν σε αυτή την επιτυχία. Η ομάδα είχε προσαρμοστικότητα γιατί το ήθελε πολύ και αγώνα με τον αγώνα το πίστευε όλο και πιο πολύ ακόμα και οι πιο δύσπιστοι Είχαμε διαφορετική τακτική στα ντέρμπι και διαφορετική στα άλλα ματς. Είχαν ρόλους μέσα στο γήπεδο με ευθύνες ονομαστικά και τους τηρούσαν. Όλα αυτά έπαιξαν ρόλο έτσι ώστε να ξεπεράσουμε και να μην φανεί η μεγάλη απουσία των δύο αυτών σπουδαίων ποδοσφαιριστών.

Δώσατε χρόνο συμμετοχής καθόλη τη διάρκεια της σεζόν σε κάποιους νεαρούς ποδοσφαιριστές. Πιστεύται ότι ο ΟΦΑΜ μπορεί να στελεχωθεί στο μέλλον και με άλλους γηγενείς ποδοσφαιριστές;

Το μέλλον πάντα είναι τα νεαρά άτομα. Έτσι για να έχεις μέλλον θα πρέπει να δώσεις και ευκαιρίες σε νεαρούς ποδοσφαιριστές και πιστεύω αποκόμισαν εμπειρίες που πολλοί ποδοσφαιριστές δεν θα δουν ποτέ. Είναι δύσκολο βέβαια να κάνεις πρωταθλητισμό και να δίνεις πολύ χρόνο συμμετοχής. Στον Γκούση, τον Σούκερα, τον Βρυώνη,τον Deva ,τον Κουρή και τον Μέριανο και τα άλλα νεαρά παιδιά, αυτή η χρονιά θα πρέπει να είναι οδηγός τους στην μετέπειτα καριέρα τους. Ειδικά για τον τερματοφύλακα Γκούση, που από πέρσι πήρε 2-3 παιχνίδια και φέτος ήταν βασικός θα έλεγα ότι έχει τα στοιχεία εκείνα που μπορούν να του δώσουν ώθηση, με σκληρή δουλειά όμως και χαμηλά το κεφάλι. Οι ακαδημίες του ΟΦΑΜ είναι αρκετά καλές και οι υπεύθυνοι είναι πολύ σοβαροί άνθρωποι. Φέτος ζήτησα να κάνουν προπονήσεις μερικά παιδιά από τις ακαδημίες με την ανδρική ομάδα αφού είδα ότι είχαν πολύ καλά στοιχεία. Υπάρχουν και άλλα παιδιά που πιστεύω ότι θα πρέπει να αρχισουν να παίρνουν τέτοιες εμπειρίες έτσι ώστε να βοηθήσουν σε λίγα χρόνια την ομάδα. Το σωστό ροστερ μια ομάδας στο τοπικο κατά την γνώμη μου είναι έμπειροι παίχτες στον άξονα και να πλαισιώνονται από νεαρούς και φιλόδοξους. Αυτό τον κανόνα θα πρέπει να ακολουθήσει και ο ΟΦΑΜ και έτσι θα χρειάζετε λιγότερες μεταγραφές και λιγότερα έξοδα. Μπορεί και πρέπει να γίνει σωστός προγραμματισμός. Επίσης λόγο ονόματος ο ΟΦΑΜ θα πρέπει να γίνει πόλος έλξης νεαρών ποδοσφαιριστών από τα γύρω χωριά, πόσο περισσότερο τώρα που θα αγωνίζεται στην Γ΄Εθνική και χρειάζεται αρκετούς νεαρούς παίχτες κάτω των 20.

Ποιο θεωρείτε ήταν το κλειδί της επιτυχίας τη φετινή σεζόν, δεδομένου ότι η ομάδα σας είχε να ανταγωνιστεί δύο εξίσου ποιοτικούς αντίπαλους;

Δεν υπήρχε το μαγικό ραβδί αλλά πολλά μαζί οδήγησαν σε αυτό το υπέροχο αποτέλεσμα. Κύριο χαρακτηριστικό μας ήταν συνοχή μεταξύ μας . Η υποστήριξη και ο σεβασμός. Οι νίκες έφερναν αυτοπεποίθηση και πίστη στις οδηγίες. Μας έκανε καλό που δεν είμασταν το φαβορί. Το κλίμα ήταν πολύ καλό από την αρχή και έγινε καλύτερο με τους αγώνες. Είχαμε ελάχιστα κρούσματα απειθαρχίας και με την βοήθεια της διοίκησης λυνόταν τα οποία θέματα αμέσως. Αγωνιστικά έπρεπε να βρούμε λύσεις. Επιθετικά παίζαμε χωρίς καθαρό σέντερ φορ . Έτσι αποφασίσαμε να κάνουμε αλλαγή θέσεων την ώρα των αγώνων με το δεκάρι, τα εξτρέμ και τον επιθετικό για να αποσυντονίσουμε τις αντίπαλες άμυνες, πολλές φορές χωρίς εντολή μου για να μην μας καταλάβουν οι αντίπαλοι. Το ατού των πιο αδύναμων ομάδων είναι τα στημένα και η αντεπίθεση. Έτσι λοιπόν στα στημένα κάναμε μεικτή άμυνα ζώνης δηλαδή και ζώνη και man to man με μεγάλη επιτυχία. Είναι χαρακτηριστικό ότι δεχτήκαμε παρα πολλές επιθέσεις απο στημένα αλλά λίγες φάσεις και ελάχιστα γκολ . Ο καθένας είχε ένα ρόλο ονομαστικά. Ότι δεν μας έβγαινε το αλλάζαμε. Παίζαμε άμυνα ζώνης με τον καθένα να έχει συγκεκριμένο ρόλο και χώρο να υπερασπίζεται και πάντα κάποιοι κάλυπταν τις αντεπίθεσεις των αντιπάλων όταν κάναμε επίθεση. Ανάλογα με ποιον παίζαμε είχαμε άλλοτε τακτική κυκλοφορίας και άλλοτε αντεπιθέσεων κυρίως στα ντέρμπι. Πολλές φορές μας έβγαινε άλλοτε όχι. Προσπαθούσαμε όμως πολύ. Βλέπαμε κάθε αγώνα σαν τελικό και μόνο αυτόν. Παίζαμε στα "κόκκινα"μέχρι το 90 θέλοντας και μη. Αυτό μας έκανε καλό. Αποκτήσαμε καλή φυσική κατάσταση. Οι άλλοι δυο διεκδικητές παίζανε 80 λεπτά χαλαρά και ανά δύο αγώνες ο κάθε παίκτης λόγο μεγάλου ροστερ. Οι διακοπές, τα ρεπό μας έκαναν καλό από ένα σημείο και μετά,αφού ξεκουραζόμασταν και γιατρευόμασταν. Στον Θιναλιακό και στην Ολυμπιάδα τα κενά στο πρωτάθλημα και η ευκολία που έπαιρναν τα άλλα παιχνίδια τους έβγαζε εκτός ρυθμού. Υπήρχε μια συνοχή μεταξύ των παιχτών και ατομικά αλλά και στην τακτική. Παρόλο που δεν υπήρχε μεγάλος ανταγωνισμός για την βασική 11αδα υποστήριζαν την κάθε οδηγία μου με πάθος όποιος και αν έπαιζε απο την αρχή ή ως αλλαγή. Κρύβαμε τα μειονέκτηματα μας και προβάλαμε τα πλεονεκτήματα μας. Όλα αυτά οδήγησαν στο αποτέλεσμα αυτό πάρα τις δυσκολίες.

Δεύτερο πρωτάθλημα για σας τα τελευταία τρία χρόνια. Υπάρχουν διαφορές και ομοιότητες συγκριτικά με το πρωτάθλημα που κατακτήσατε με την Αναγέννηση Περιβολίου προ διετίας;

Ναι πράγματι 2 πρωταθλήματα σε 3 χρόνια.!! Μια ομοιότητα είναι ότι συνεργάστηκα και στις δύο ομάδες με πολύ καλούς παίχτες και σοβαρές διοικήσεις που ήξεραν τι ήθελαν και με βοηθούσαν σε ότι ήθελα. Και η Αναγέννηση πριν δυο χρόνια και ο ΟΦΑΜ φέτος ξεκίνησαν ως αουτσάιντερ την κούρσα του πρωταθλήματος όμως κατέληξαν να στεφτούν πρωταθλητές στο τέλος. Φέτος ο ΟΦΑΜ είχε πανίσχυρους ανταγωνιστές για την πρωτιά ενώ το Περιβολι το 2024 είχε στα μέτρα του αντίπαλους τον Όλυμπο ΟΦΑΜ, Κέρκυρα, και Θιναλιακό. Και οι δύο ομάδες που πήραν το πρωτάθλημα το 2024 και 2026 είχαν πολύ λίγες απώλειες βαθμών σε όλη τη σεζόν. Ο Τάσσης, ο Θηραίος και ο Οικονόμου ήταν και αυτοί μαζί μου πρωταθλητές στο Περιβόλι πριν δυο χρόνια. Ίσως η Αναγέννηση έπαιζε τότε πιο ορθολογικό ποδόσφαιρο κατοχής και κυκλοφορίας, ενώ φέτος ο ΟΦΑΜ είχε τακτική ανάλογα με τον αντίπαλο. Η Αναγέννηση είχε πιο πολλούς νεαρούς ποδοσφαιριστές ενώ ο ΟΦΑΜ έχει εμπειρία. Και οι δύο ομάδες μου είχαν μικρό τερματοφύλακα ο Γκούσης φέτος και ο Σαμοίλης τότε, που είναι αβαντάζ με τους κανονισμούς που υπάρχουν. Η χαρά είναι ίδια για μένα και για τα δύο πρωταθλήματα αυτά αλλά θα διαλέξω ως καλύτερο το φετινό γιατί οι αντίπαλοι μας ήταν πανίσχυροι με ροστερ που θα ζήλευαν ομάδες Γ Εθνικής.

Ο ΟΦΑΜ τη νέα χρονιά θα αγωνιστεί στη Γ΄ Εθνική. Πιστεύεται ότι έχει τα φόντα να σταθεί ανταγωνιστικός;

Ο ΟΦΑΜ σχεδόν κάθε πενταετία ανεβαίνει σε μεγαλύτερη κατηγορία. Όχι μόνο έχει την ικανότητα και την εμπειρία αλλά οφείλει και να είναι ανταγωνιστικός και στην Γ Εθνική. Όμως θα πρέπει να βελτιώσει μερικά πράγματα οργανωτικά αλλά και αγωνιστικά. Είναι πολύ δύσκολη κατηγορία και θέλει διαφορετικη προσέγγιση σε όλα τα επίπεδα. Θα έχει αντίπαλους μεγάλα ονόματα όπως ο ΠΑΣ Γιάννινα, Πρέβεζα, Καστοριά, συν τις ομάδες που παρέμειναν στην κατηγορία. Θα έχει και το ανακαινίσμενο του γήπεδο όμως και τον κόσμο δίπλα του . Οι άνθρωποι που διοικούν τον σύλλογο είναι και έμπειροι και γνωστές του αντικειμένου. Οι ποδοσφαιριστές θα έχουν περισσότερες υποχρεώσεις, διαφορετική προπόνηση φυσικής κατάστασης και περισσότερη αφοσίωση καθημερινή στις προπονήσεις. Επομένως αν γίνουν σωστές κινήσεις το καλοκαίρι θα κάνει σίγουρα μια καλή πορεία στην νέα κατηγορία.

Ποιοι είναι οι στόχοι σας για το μέλλον;

Πάντα με γοήτευε ο ΟΦΑΜ από παλιά, απ;o μικρή ηλικία. Πάντα τον μελετούσα και ως αντίπαλος. Όταν πριν ενάμιση χρόνο η διοίκηση με επέλεξε για προπονητή, το θεώρησα τιμή μου. Τώρα κατάφερα να σηκώσω τρόπαιο μαζί του!! Είμαι πολύ χαρούμενος! Τώρα θέλω να ηρεμήσω, να ασχοληθώ με την εργασία μου και την οικογένειά μου που τους έχω πάνω από όλα. Είναι πιο δύσκολο να παραμείνεις ψηλά παρά να φτάσεις κορυφή. Στόχος προπονητικός είναι να είμαι υγιείς, να γίνομαι καλύτερος προπονητής μέσα από τις εμπειρίες και τις επιμορφώσεις μου και να βοηθώ τους αθλητές και τις ομάδες της Κέρκυρας να πετυχαίνουν τους στόχους τους. Αν πρέπει να βάλω ένα χειροπιαστό στόχο προπονητικό θα ήθελα έναν τελικό κυπέλλου που δεν μου κάθεται παρόλο που τον θέλω πολύ και ας τον χάσω! (Γελάω)

Ένα μήνυμα προς τον κόσμο.

Καταρχήν να ευχαριστήσω αυτούς που με βοήθησαν και φτάσαμε σε αυτό το αποτέλεσμα φέτος. Τις ομάδες που μας φιλοξένησαν στα γήπεδα τους και μας παρείχαν ότι χρειαστήκαμε για τις προπονήσεις και τους αγώνας μας τον Ατρόμητο Στρογγυλής, την Α.Ε Λευκίμμης και τον Α.Ο Κάβος. Τους συνεργάτες μου, τον φυσιοθεραπευτή της ομάδας τον Γιάννη Κασίμη, την γυμνάστρια Δήμητρα Ανδριώτη και τον προπονητή τερματοφυλάκων Οικονόμου Δημήτρη. Είναι πολύ σημαντικό να έχεις τέτοιους ανθρώπους δίπλα σου να μπορείς να συννεννοηθείς. Την διοίκηση του ΟΦΑΜ έναν προς έναν, με τις διαφορετικές προσωπικοτητές τους ο καθένας, που με στήριξαν και μας παρείχαν όλα τα υλικά και ψυχολογικά αγαθά έτσι ώστε να είμαι συγκεντρωμένος και ιδιαίτερα στον γενικό αρχηγό Ανδριώτη Κώστα που αν και ξένοι μεταξύ μας τελικά μάλλον γίναμε φίλοι! Τον κόσμο μας (Cannibals) που στάθηκε ο12ος παίχτης όπου και να παίζαμε με αποκορύφωμα στον αγώνα με τον Θιναλιακό στον αγώνα μας εντός έδρας που ήταν καταπληκτικός!! Μα πάνω από όλους τους παίχτες μου, αυτό το καταπληκτικό ροστερ που άκουγε, έδειχνε μεγάλη προσαρμοστικότητα, πάλευε με πάθος και έφτασε στα όρια του πολλές φορές. Και τέλος σε εσάς που μας ενημερώνατε με τα άρθρα σας κάθε βδομάδα και για την συνέντευξη αυτή. Αφιερώνω αυτό το τρόπαιο στην οικογένεια μου επειδή το ποδόσφαιρο μου τρώει χρόνο από αυτούς,στην μνήμη του πατέρα μου που περίπου σαν σήμερα πριν 11 χρόνια έφυγε από την ζωή και σίγουρα θα με καμαρώνει σήμερα από ψηλά και στο χωριό του Αn Μαθιά που αν και δεν με ήξερε με αγκαλιάσε και με υποδέχτηκε από την πρώτη στιγμή με αγάπη και στήριξη. Εύχομαι υγεία σε όλους όσους ασχολούνται με τον αθλητισμό και στις οικογένειες τους και να μπορέσουμε να γίνουμε καλύτεροι έτσι ώστε μέσα από τον αθλητισμό να γίνει καλύτερη η κοινωνία μας! Καλό καλοκαίρι!

Επιμέλεια: Αντώνης Αραβανής